Kryteria rozpoznania ostrego uszkodzenia nerek (AKI – acute kidney injury), zwanego dawniej ostrą niewydolnością nerek, to wg KDIGO spełnienie jednego z poniższych punktów:
- Wzrost stężenia kreatyniny w surowicy większy lub równy 0,3 mg/dL (26,5 umol/L) w ciągu 48 godzin
- Wzrost stężenia kreatyniny w surowicy większy lub równy 1,5 krotności wartości bazowej (wyjściowej) w ciągu 7 dni
- Wydalanie moczu mniejsze niż 0,5 ml/kg/h przez 6 godzin
Stadia ostrego uszkodzenia nerek
Oprócz kryteriów rozpoznania ostrego uszkodzenia nerek KDIGO prezentuje stadia ostrego uszkodzenia nerek. Wyróżnia się trzy stadia. Kryteria kwalifikacji do każdego ze stadium znajdują się poniżej:
Stadium I ostrego uszkodzenia nerek
- wzrost stężenia kreatyniny w surowicy 1,5-1,9 krotność wartości wyjściowej
- wzrost stężenia kreatyniny w surowicy większy lub równy 0,3 mg/dL (26,5 umol/L)
- wydalanie moczu mniejsze niż 0,5 ml/kg/h przez 6 do 12 godzin
Stadium II ostrego uszkodzenia nerek
- wzrost stężenia kreatyniny w surowicy 2,0-2,9 krotność wartości wyjściowej
- wydalanie moczu mniejsze niż 0,5 ml/kg/h przez 12 lub więcej godzin
Stadium III ostrego uszkodzenia nerek
- wzrost stężenia kreatyniny w surowicy ≥3,0 krotność wartości bazowej
- wzrost stężenia kreatyniny w surowicy ≥4,0 mg/dL (≥ 353,6 umol/L)
- rozpoczęcie leczenia nerkozastępczego
- w przypadku pacjentów poniżej 18 roku życia spadek wartości GFR <35 ml/min/1,73m^2
- anuria (bezmocz) ≥ 12 godzin
Fiszka do nauki do egzaminu specjalizacyjnego
Fiszka 19. Kryteria rozpoznania ostrego uszkodzenia nerek
Źródła
- KDIGO Clinical Practice Guideline for Acute Kidney Injury, Volume 2, Issue 1, March 2012, http://www.kidney-international.org dostęp: 18.07.2024
Poniżej znajdziesz linki do wszystkich fiszek do nauki do egzaminu specjalizacyjnego z laboratoryjnej diagnostyki medycznej, jakie udało mi się do dnia dzisiejszego opracować.
Pozostałe fiszki do nauki:
Zaplanowane fiszki znajdziesz tutaj
Przyczyny wydłużonego czasu 24.09.2026
Fiszka 47. Przyczyny hiperurykemii
Fiszka 46. Reguły Westgarda
Fiszka 45. Niedobór witaminy B12
Fiszka 44. Izoenzymy kinazy kreatynowej CK
Fiszka 43. HCV – schemat diagnostyki
Fiszka 42. Skróty w morfologii i retikulocytach
Fiszka 36. Przyczyny hipourykemii
Fiszka 35. Przełom nadnerczowy
Fiszka 34. Wpływ amiodaronu na hormony tarczycy
Fiszka 33. Protoporfiryna cynkowa
Fiszka 32. Mocznikowy test oddechowy
Fiszka 31. Niedobór żelaza – diagnostyka laboratoryjna
Fiszka 30. Izoenzymy LDH
Fiszka 29. Pseudohiponatremia w hiperglikemii
Fiszka 21. Frakcje białek w proteinogramie
Fiszka 20.
Test hamowania
GH
Fiszka 18.
Rozpoznanie czerwienicy prawdziwej
Fiszka 17.
Diagnostyka cukrzycy ciążowej
Fiszka 16.
Odwodnienia – przyczyny i diagnostyka
Fiszka 15.
Zespół
SIADH
Fiszka 14.
Oś podwzgórze-przysadka-nadnercza
Fiszka 13.
Witaminy – podział i nazewnictwo
Fiszka 12.
Diagnostyka
cukrzycy
Fiszka 11.
Swoistość diagnostyczna testu
Fiszka 10.
Czułość diagnostyczna testu
Fiszka 9.
Zmiany laboratoryjne w ciąży
Fiszka 8.
Hormony
podwzgórza
Fiszka 7.
Rozpoznawanie zaburzeń RKZ
Fiszka 1. Podział białek ostrej fazy.
Fiszka 2. Czas okluzji PFA-100.
Fiszka 3. Test z metoklopramidem
Fiszka 4. Sferocytoza wrodzona
Fiszka 5. MGUS – stan przednowotworowy
Fiszka 6. Pseudohiperkaliemia.
Fiszka 7. Rozpoznawanie zaburzeń RKZ
Fiszka 8. Hormony podwzgórza
Fiszka 9. Zmiany laboratoryjne w ciąży
Fiszka 10. Czułość diagnostyczna testu
Fiszka 11. Swoistość diagnostyczna testu
Fiszka 12. Diagnostyka cukrzycy
Fiszka 13. Witaminy – podział i nazewnictwo
Fiszka 14. Oś podwzgórze-przysadka-nadnercza
Fiszka 15. Zespół SIADH
Fiszka 16. Odwodnienia – przyczyny i diagnostyka
Fiszka 17. Diagnostyka cukrzycy ciążowej
Fiszka 18. Kryteria rozpoznania czerwienicy prawdziwej
Fiszka 19. Kryteria rozpoznania ostrego uszkodzenia nerek
Fiszka 20. Test hamowania hormonu wzrostu GH
Fiszka 21. Białka w proteinogramie
Fiszka 22. Czynniki krzepnięcia krwi
Fiszka 23. Zespół Gilberta
Fiszka 24. Metoda homogenna i heterogenna
Fiszka 25. Metoda kompetencyjna – zasada metody i przykład.
Fiszka 26. HFR, MFR, LFR i IRF w oznaczeniu retikulocytów
Fiszka 27. Metoda bezpośrednia i pośrednia oznaczania jonów
Fiszka 28. Metoda pośrednia w oznaczaniu jonów – interferencje
Fiszka 29. Pseudohiponatremia w hiperglikemii
Fiszka 30. Izoenzymy LDH
Fiszka 31. Niedobór żelaza – diagnostyka laboratoryjna
Fiszka 32. Mocznikowy test oddechowy
Fiszka 33. Protoporfiryna cynkowa
Fiszka 34. Wpływ amiodaronu na hormony tarczycy
Fiszka 35. Przełom nadnerczowy
Fiszka 36. Przyczyny hipourykemii
Fiszka 37. Wapń zjonizowany a pH krwi
Fiszka 38. Diagnostyka boreliozy
Fiszka 39. Makroprolaktyna
Fiszka 40. Zmiany laboratoryjne w ostrym zapaleniu trzustki
Fiszka 41. Dynamika wzrostu aktywności lipazy i amylazy w ostrym zapaleniu trzustki
Fiszka 42. Skróty w morfologii i retikulocytach
Fiszka 43. Diagnostyka zakażenia HCV
Fiszka 44. Izoenzymy kinazy kreatynowej CK
Fiszka 45. Niedobór witaminy B12
Fiszka 46. Reguły Westgarda
Fiszka 47. Przyczyny hiperurykemii
Treści które mogą Cię zainteresować:
Zastrzeżenie: Treści umieszczone na stronie fremitus.pl służą celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie stanowią one porady medycznej, nie zastępują indywidualnej porady medycznej udzielanej przez lekarza. Informacje zawarte na stronie nie mogą być podstawą stawiania diagnozy i leczenia pacjenta – w tym celu należy skontaktować się z lekarzem.
Treści które mogą Cię zainteresować:
Zastrzeżenie: Treści umieszczone na stronie fremitus.pl służą celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie stanowią one porady medycznej, nie zastępują indywidualnej porady medycznej udzielanej przez lekarza. Informacje zawarte na stronie nie mogą być podstawą stawiania diagnozy i leczenia pacjenta – w tym celu należy skontaktować się z lekarzem.
