Metoda bezpośrednia i pośrednia oznaczania jonów

Metoda bezpośrednia i pośrednia oznaczania jonów

Czym różni się metoda bezpośrednia i pośrednia wykorzystywana podczas oznaczania jonów? Gdzie się je stosuje?

Metoda bezpośrednia i pośrednia oznaczania jonów – czym się różnią?

Różnica pomiędzy metodą bezpośrednią i pośrednią wykorzystywaną podczas oznaczania jonów (np. sodu, potasu, chlorków) jest bardzo prosta. W metodzie bezpośredniej pomiar wykonywany jest w materiale pierwotnym np. w krwi pełnej w przypadku oznaczenia jonów w krwi podczas wykonania badania gazometrycznego (równowagi kwasowo-zasadowej) lub w surowicy/ osoczu. Natomiast w metodzie pośredniej materiałem badanym jest mieszanina surowicy, czy też osocza z rozcieńczalnikiem – taką metodę wykorzystuje się w badaniach z wykorzystaniem większości analizatorów biochemicznych.


metoda bezpośrednia pomiaru jonów

metoda pośrednia oznaczenia jonów

Oprócz samej formy materiału wykorzystywanego do badania tymi dwoma metodami – znaczące jest przedstawienie wyniku. Przy oznaczeniu stężenia sodu tymi dwoma metodami uzyskamy: stężenie sodu w wodzie surowicy uzyskane metodą bezpośrednią oraz stężenie sodu w próbce surowicy uzyskane metodą pośrednią. Czym się różni woda surowicy od surowicy? Składową surowicy jest woda surowicy oraz elementy stałe takie jak lipidy, czy białka. W tematyce tych dwóch metod warto zaznajomić się z interferencjami związanymi z metodą pośrednią oznaczania jonów.

Fiszka do nauki

do nauki

Fiszka numer 27. Metoda bezpośrednia i pośrednia oznaczania jonów

Źródła

  1. Kmin, Ewelina, and Bobilewicz Dagna. „Metody potencjometryczne w rutynowych oznaczeniach stężeń jonów sodu i potasu”. Diagn Lab., vol. 53, no. 3, 2017, pp. 185-190. https://doi.org/10.5604/01.3001.0013.7980.
  2. Franciszek Kokot, Edward Franek, Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej i kwasowo- zasadowej, PZWL, Warszawa 2015
  3. Głuszek, Jerzy, and Teresa Kosicka. „Zagrożenia związane z terapią tiazydami osób w podeszłym wieku.” Nadciśnienie Tętnicze w Praktyce 9.3 (2023): 114-122.
  4. Aziz, Fahad, et al. „Pseudohyponatremia: mechanism, diagnosis, clinical associations and management.” Journal of clinical medicine 12.12 (2023): 4076.

Poniżej znajdziesz linki do wszystkich fiszek do nauki do egzaminu specjalizacyjnego z laboratoryjnej diagnostyki medycznej, jakie udało mi się do dnia dzisiejszego opracować.

Pozostałe fiszki do nauki:

Zaplanowane fiszki znajdziesz tutaj

Przyczyny wydłużonego czasu APTT – JUŻ WKRÓTCE

Przyczyny hiperurykemii – JUŻ WKRÓTCE

Reguły Westgarda – JUŻ WKRÓTCE

Niedobór witaminy B12 – JUŻ WKRÓTCE

Izoenzymy CK (kinazy kreatynowej) – JUŻ WKRÓTCE

HCV – schemat diagnostyki – JUŻ WKRÓTCE

Skróty w morfologii i retikulocytach – JUŻ WKRÓTCE

Dynamika wzrostu aktywności lipazy i amylazy w ostrym zapaleniu trzustki 29.01.2026

Fiszka 1. Podział białek ostrej fazy.

Fiszka 2. Czas okluzji PFA-100.

Fiszka 3. Test z metoklopramidem

Fiszka 4. Sferocytoza wrodzona

Fiszka 5. MGUS – stan przednowotworowy

Fiszka 6. Pseudohiperkaliemia.

Fiszka 7. Rozpoznawanie zaburzeń RKZ

Fiszka 8. Hormony podwzgórza

Fiszka 9. Zmiany laboratoryjne w ciąży

Fiszka 10. Czułość diagnostyczna testu

Fiszka 11. Swoistość diagnostyczna testu

Fiszka 12. Diagnostyka cukrzycy

Fiszka 13. Witaminy – podział i nazewnictwo

Fiszka 14. Oś podwzgórze-przysadka-nadnercza

Fiszka 15. Zespół SIADH

Fiszka 16. Odwodnienia – przyczyny i diagnostyka

Fiszka 17. Diagnostyka cukrzycy ciążowej

Fiszka 18. Kryteria rozpoznania czerwienicy prawdziwej

Fiszka 19. Kryteria rozpoznania ostrego uszkodzenia nerek

Fiszka 20. Test hamowania hormonu wzrostu GH

Fiszka 21. Białka w proteinogramie

Fiszka 22. Czynniki krzepnięcia krwi

Fiszka 23. Zespół Gilberta

Fiszka 24. Metoda homogenna i heterogenna

Fiszka 25. Metoda kompetencyjna – zasada metody i przykład.

Fiszka 26. HFR, MFR, LFR i IRF w oznaczeniu retikulocytów

Fiszka 27. Metoda bezpośrednia i pośrednia oznaczania jonów

Fiszka 28. Metoda pośrednia w oznaczaniu jonów – interferencje

Fiszka 29. Pseudohiponatremia w hiperglikemii

Fiszka 30. Izoenzymy LDH

Fiszka 31. Niedobór żelaza – diagnostyka laboratoryjna

Fiszka 32. Mocznikowy test oddechowy

Fiszka 33. Protoporfiryna cynkowa

Fiszka 34. Wpływ amiodaronu na hormony tarczycy

Fiszka 35. Przełom nadnerczowy

Fiszka 36. Przyczyny hipourykemii

Wspieraj autora na Patronite

Postaw mi kawę na buycoffee.to
Strona główna » Fiszki » Metoda bezpośrednia i pośrednia oznaczania jonów

Treści które mogą Cię zainteresować:

Zastrzeżenie: Treści umieszczone na stronie fremitus.pl służą celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie stanowią one porady medycznej, nie zastępują indywidualnej porady medycznej udzielanej przez lekarza. Informacje zawarte na stronie nie mogą być podstawą stawiania diagnozy i leczenia pacjenta – w tym celu należy skontaktować się z lekarzem.

Wspieraj autora na Patronite

Postaw mi kawę na buycoffee.to
Strona główna » Fiszki » Metoda bezpośrednia i pośrednia oznaczania jonów

Treści które mogą Cię zainteresować:

Zastrzeżenie: Treści umieszczone na stronie fremitus.pl służą celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie stanowią one porady medycznej, nie zastępują indywidualnej porady medycznej udzielanej przez lekarza. Informacje zawarte na stronie nie mogą być podstawą stawiania diagnozy i leczenia pacjenta – w tym celu należy skontaktować się z lekarzem.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Więcej

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
×