Metoda pośrednia – interferencje
Żeby zrozumieć pojęcie interferencji w oznaczeniu stężenia jonów metodą pośrednią należy przede wszystkim znać różnicę materiału, w jakim wykonywane jest oznaczenie. Jeśli podstawimy próbkę surowicy do analizatora wykorzystującego oznaczenie metodą bezpośrednią – uzyskamy stężenie jonów w wodzie surowicy. Jeśli ten sam materiał wykorzystamy w analizatorze z metodą pośrednią – oznaczenie zostanie wykonane w wodzie surowicy, ale zostanie ono przeliczone na całą próbkę. Czym jest cała próbka? Surowica składa się z wody surowicy i elementów stałych – to właśnie te dwa elementy składają się na „objętość całej próbki”.
Pomiary pośrednie są odnoszone do prawidłowego stosunku wody (ok. 93%) do substancji stałych obecnych w surowicy – lipidów, protein (ok. 7%). Jeśli u pacjenta ten stosunek jest zaburzony – może być on przyczyną uzyskania wyników oznaczenia jonów, który jest niezgodny ze stanem faktycznym. W przypadku próbek lipemicznych zmniejsza się zawartość wody osocza, dlatego wykorzystanie metody pośredniej oznaczenia jonów może prowadzić do pseudohiponatremii, czyli fałszywie obniżonego stężenia sodu. Hiperproteinemia wywołuje takie same skutki, jak lipemia.
Związane jest to z faktem, że po pobraniu określonej objętości surowicy do rozcieńczenia – zakłada się, ze 93% próbki stanowi woda surowicy. Zaburzenie składu surowicy wywołane hiperproteinemią, czy też hiperlipidemią spowoduje, że ilość wody surowicy (w które znajdują się jony) będzie mniejsza – stąd też uzyskamy wynik fałszywie zaniżony.
Poniżej przykład tej zależności. Stosunki procentowe są hipotetyczne.
Fiszka do nauki
Fiszka numer 28. Metoda pośrednia pomiaru jonów – interferencje
Źródła
- Kmin, Ewelina, and Bobilewicz Dagna. „Metody potencjometryczne w rutynowych oznaczeniach stężeń jonów sodu i potasu”. Diagn Lab., vol. 53, no. 3, 2017, pp. 185-190. https://doi.org/10.5604/01.3001.0013.7980.
- Franciszek Kokot, Edward Franek, Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej i kwasowo- zasadowej, PZWL, Warszawa 2015
- Głuszek, Jerzy, and Teresa Kosicka. „Zagrożenia związane z terapią tiazydami osób w podeszłym wieku.” Nadciśnienie Tętnicze w Praktyce 9.3 (2023): 114-122.
- Aziz, Fahad, et al. „Pseudohyponatremia: mechanism, diagnosis, clinical associations and management.” Journal of clinical medicine 12.12 (2023): 4076.
Poniżej znajdziesz linki do wszystkich fiszek do nauki do egzaminu specjalizacyjnego z laboratoryjnej diagnostyki medycznej, jakie udało mi się do dnia dzisiejszego opracować.
Pozostałe fiszki do nauki:
Zaplanowane fiszki znajdziesz tutaj
Przyczyny wydłużonego czasu APTT – JUŻ WKRÓTCE
Przyczyny hiperurykemii – JUŻ WKRÓTCE
Reguły Westgarda – JUŻ WKRÓTCE
Niedobór witaminy B12 – JUŻ WKRÓTCE
Izoenzymy CK (kinazy kreatynowej) – JUŻ WKRÓTCE
HCV – schemat diagnostyki – JUŻ WKRÓTCE
Fiszka 36. Przyczyny hipourykemii
Fiszka 35. Przełom nadnerczowy
Fiszka 34. Wpływ amiodaronu na hormony tarczycy
Fiszka 33. Protoporfiryna cynkowa
Fiszka 32. Mocznikowy test oddechowy
Fiszka 31. Niedobór żelaza – diagnostyka laboratoryjna
Fiszka 30. Izoenzymy LDH
Fiszka 29. Pseudohiponatremia w hiperglikemii
Fiszka 21. Frakcje białek w proteinogramie
Fiszka 20.
Test hamowania
GH
Fiszka 18.
Rozpoznanie czerwienicy prawdziwej
Fiszka 17.
Diagnostyka cukrzycy ciążowej
Fiszka 16.
Odwodnienia – przyczyny i diagnostyka
Fiszka 15.
Zespół
SIADH
Fiszka 14.
Oś podwzgórze-przysadka-nadnercza
Fiszka 13.
Witaminy – podział i nazewnictwo
Fiszka 12.
Diagnostyka
cukrzycy
Fiszka 13.
Swoistość diagnostyczna testu
Fiszka 10.
Czułość diagnostyczna testu
Fiszka 9.
Zmiany laboratoryjne w ciąży
Fiszka 8.
Hormony
podwzgórza
Fiszka 7.
Rozpoznawanie zaburzeń RKZ
Fiszka 1. Podział białek ostrej fazy.
Fiszka 2. Czas okluzji PFA-100.
Fiszka 3. Test z metoklopramidem
Fiszka 4. Sferocytoza wrodzona
Fiszka 5. MGUS – stan przednowotworowy
Fiszka 6. Pseudohiperkaliemia.
Fiszka 7. Rozpoznawanie zaburzeń RKZ
Fiszka 8. Hormony podwzgórza
Fiszka 9. Zmiany laboratoryjne w ciąży
Fiszka 10. Czułość diagnostyczna testu
Fiszka 11. Swoistość diagnostyczna testu
Fiszka 12. Diagnostyka cukrzycy
Fiszka 13. Witaminy – podział i nazewnictwo
Fiszka 14. Oś podwzgórze-przysadka-nadnercza
Fiszka 15. Zespół SIADH
Fiszka 16. Odwodnienia – przyczyny i diagnostyka
Fiszka 17. Diagnostyka cukrzycy ciążowej
Fiszka 18. Kryteria rozpoznania czerwienicy prawdziwej
Fiszka 19. Kryteria rozpoznania ostrego uszkodzenia nerek
Fiszka 20. Test hamowania hormonu wzrostu GH
Fiszka 21. Białka w proteinogramie
Fiszka 22. Czynniki krzepnięcia krwi
Fiszka 23. Zespół Gilberta
Fiszka 24. Metoda homogenna i heterogenna
Fiszka 25. Metoda kompetencyjna – zasada metody i przykład.
Fiszka 26. HFR, MFR, LFR i IRF w oznaczeniu retikulocytów
Fiszka 27. Metoda bezpośrednia i pośrednia oznaczania jonów
Fiszka 28. Metoda pośrednia w oznaczaniu jonów – interferencje
Fiszka 29. Pseudohiponatremia w hiperglikemii
Fiszka 30. Izoenzymy LDH
Fiszka 31. Niedobór żelaza – diagnostyka laboratoryjna
Fiszka 32. Mocznikowy test oddechowy
Fiszka 33. Protoporfiryna cynkowa
Fiszka 34. Wpływ amiodaronu na hormony tarczycy
Fiszka 35. Przełom nadnerczowy
Fiszka 36. Przyczyny hipourykemii
Treści które mogą Cię zainteresować:
Zastrzeżenie: Treści umieszczone na stronie fremitus.pl służą celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie stanowią one porady medycznej, nie zastępują indywidualnej porady medycznej udzielanej przez lekarza. Informacje zawarte na stronie nie mogą być podstawą stawiania diagnozy i leczenia pacjenta – w tym celu należy skontaktować się z lekarzem.
Treści które mogą Cię zainteresować:
Zastrzeżenie: Treści umieszczone na stronie fremitus.pl służą celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie stanowią one porady medycznej, nie zastępują indywidualnej porady medycznej udzielanej przez lekarza. Informacje zawarte na stronie nie mogą być podstawą stawiania diagnozy i leczenia pacjenta – w tym celu należy skontaktować się z lekarzem.
