Sferocytoza wrodzona

Czym jest sferocytoza wrodzona? Jak się dziedziczy sferocytoza wrodzona? Na czym polega sferocytoza wrodzona? Jakie są jej objawy?

Czym jest sferocytoza wrodzona?

Sferocytoza wrodzona to niedokrwistość hemolityczna. Inną nazwą tego schorzenia jest choroba Minkowskiego-Chauffarda. Jest to choroba genetyczna, najczęściej występuje w rodzinach, gdzie już ją zdiagnozowano.

Jak się dziedziczy sferocytoza wrodzona?

Jak mówi literatura – 80% przypadków sferocytozy wrodzonej to przypadki rodzinne. 75% to przypadki dziedziczone w sposób autosomalny dominujący, 25% natomiast w sposób autosomalny recesywny lub są to przypadki de novo.

Co to znaczy?

Sferocytoza dziedziczona w sposób autosomalny dominujący: jeśli jeden z rodziców posiada zmutowany gen, a drugi jest zdrowy – wówczas istnieje 50% szans na to, że dziecko będzie chore.

Sferocytoza dziedziczona w sposób autosomalny recesywny – choroba przekazywana jest przed dwoje rodziców.

Przypadki mutacji de novo – oznacza to, u żadnego z rodziców nie występuje mutacja. Jednak z jakiejś przyczyny pojawia się ona u ich potomka.

Na czym polega sferocytoza wrodzona?

W związku z mutacją w genie białka budulcowego, które wchodzi w skład cytoszkieletu („rusztowania”) krwinki czerwonej, występuje nieprawidłowy kształt erytrocytów. Zamiast dwuwklęsłych komórek z przejaśnieniem erytrocyty przybierają kształt sferocytów – kulistych, małych i bez charakterystycznego przejaśnienia. Zmiana kształtu erytrocytów prowadzi do braku możliwości ich przeciskania się przez wąskie naczynia krwionośne (komórki te nie zmieniają kształtu), a następnie do ich niszczenia.

Jakie są jej objawy?

Objawy tej choroby nie są specyficzne tzn. nie da się określić na ich podstawie, że mamy do czynienia ze sferocytozą wrodzoną. Dlatego ważne jest prawidłowe prowadzenie pacjenta do diagnozy.

Zmiany w podstawowych wynikach badań laboratoryjnych:

• niedokrwistość (niskie RBC)
• wzrost MCHC (średnie stężenie hemoglobiny w krwince czerwonej)
• wzrost RDW (rozpiętości rozkładu objętości krwinki czerwonej)
• w rozmazie obecne sferocyty i mikrosferocyty
• w rozmazie poikilocytoza i anizocytoza
• zwiększony poziom retikulocytów
• podwyższone stężenie bilirubiny
• oporność osmotyczna krwinek czerwonych – podwyższona lub prawidłowa

Objawy:

• zażółcenie białkówek oka
• zażółcenie skóry
• powiększenie śledziony

Nie w każdym przypadku tej choroby objawy i wyniki badań laboratoryjnych pokrywają się z tymi wyżej wymienionymi.

Jak wykrywa się sferocytozę wrodzoną?

W diagnostyce sferocytozy wrodzonej wykorzystuje się:

• TEST EMA – badanie to umożliwia stwierdzenie niedoboru białek wchodzących w skład cytoszkieletu erytrocytów
• badanie oporności osmotycznej erytrocytów – prawidłowy wynik tego oznaczenia nie wyklucza jednak rozpoznania sferocytozy wrodzonej
• analizę białek cytoszkieletu SDS-PAGE z wykorzystaniem elektroforezy w żelu poliakrylamidowym
• badania genetyczne z wykorzystaniem sekwencjonowania DNA oraz metody Real-Time PCR

Rodzaj zlecanych badań w kierunku sferocytozy wrodzonej jest uzależniony od sytuacji klinicznej pacjenta:

• Czy w rodzinie występuje choroba?
• Jak nasilone są objawy?
• W jakim wieku jest pacjent?

O rodzaju przeprowadzonych badań decyduje lekarz prowadzący.

Fiszka 4. do nauki do egzaminu specjalizacyjnego: Sferocytoza wrodzona

Poniżej znajdziesz linki do wszystkich fiszek do nauki do egzaminu specjalizacyjnego z laboratoryjnej diagnostyki medycznej, jakie udało mi się do dnia dzisiejszego opracować.

Pozostałe fiszki do nauki:

Zaplanowane fiszki znajdziesz tutaj

Fiszka 1. Podział białek ostrej fazy.

Fiszka 2. Czas okluzji PFA-100.

Fiszka 3. Test z metoklopramidem

Fiszka 4. Sferocytoza wrodzona

Fiszka 5. MGUS – stan przednowotworowy

Fiszka 6. Pseudohiperkaliemia.

Fiszka 7. Rozpoznawanie zaburzeń RKZ

Fiszka 8. Hormony podwzgórza

Fiszka 9. Zmiany laboratoryjne w ciąży

Fiszka 10. Czułość diagnostyczna testu

Fiszka 11. Swoistość diagnostyczna testu

Fiszka 12. Diagnostyka cukrzycy

Fiszka 13. Witaminy – podział i nazewnictwo

Fiszka 14. Oś podwzgórze-przysadka-nadnercza

Fiszka 15. Zespół SIADH

Fiszka 16. Odwodnienia – przyczyny i diagnostyka

Fiszka 17. Diagnostyka cukrzycy ciążowej

Fiszka 18. Kryteria rozpoznania czerwienicy prawdziwej

Fiszka 19. Kryteria rozpoznania ostrego uszkodzenia nerek

Fiszka 20. Test hamowania hormonu wzrostu GH

Fiszka 21. Białka w proteinogramie

Fiszka 22. Czynniki krzepnięcia krwi

Fiszka 23. Zespół Gilberta

Fiszka 24. Metoda homogenna i heterogenna

Fiszka 25. Metoda kompetencyjna – zasada metody i przykład.

Fiszka 26. HFR, MFR, LFR i IRF w oznaczeniu retikulocytów

Fiszka 27. Metoda bezpośrednia i pośrednia oznaczania jonów

Fiszka 28. Metoda pośrednia w oznaczaniu jonów – interferencje

Fiszka 29. Pseudohiponatremia w hiperglikemii

Fiszka 30. Izoenzymy LDH

Fiszka 31. Niedobór żelaza – diagnostyka laboratoryjna

Fiszka 32. Mocznikowy test oddechowy

Fiszka 33. Protoporfiryna cynkowa

Fiszka 34. Wpływ amiodaronu na hormony tarczycy

Fiszka 35. Przełom nadnerczowy

Fiszka 36. Przyczyny hipourykemii

---

Treści które mogą Cię zainteresować:

• Okiem Diagnosty
• Okiem Diagnosty
• Newsletter
• YouTube

Zastrzeżenie: Treści umieszczone na stronie fremitus.pl służą celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie stanowią one porady medycznej, nie zastępują indywidualnej porady medycznej udzielanej przez lekarza. Informacje zawarte na stronie nie mogą być podstawą stawiania diagnozy i leczenia pacjenta – w tym celu należy skontaktować się z lekarzem.

Źródła

Wioletta Żarlak, Anna Adamowicz-Salach, Olga Ciepela, Iwona Kotuła, Anna Szmydki-Baran Urszula Demkow, Ocena przydatności badań laboratoryjnych w diagnostyce sferocytozy wrodzonej, diagnostyka laboratoryjna, 2012, Volume 48, Number 1, 25-31,

Anna Adamowicz-Salach, Sferocytoza wrodzona u dzieci – badania diagnostyczne i postępowanie terapeutyczne, Postępy Nauk Medycznych, t. XXVI, nr 9, 2013