Wpływ amiodaronu na TSH

Amiodaron to lek stosowany w zaburzeniach rytmu serca. Wpływ amiodaronu na TSH to tematyka opisana w literaturze dla diagnostów laboratoryjnych, dlatego warto wiedzieć jak ten lek wpływa na uzyskanie wyniki oznaczenia stężenia tyreotropiny.

Amiodaron jest lekiem, który może wpływać na oś podwzgórze-przysadka-tarczyca. Wyróżniamy kilka mechanizmów wpływu amiodaronu na tą oś, które postaram się w prosty i szybki sposób przedstawić.

Amiodaron wpływa na oś podwzgórze-przysadka-tarczyca poprzez:

• hamowanie dejodazy-1
• hamowanie dejodazy-2
• wpływ nadmiaru jodu
• podobieństwo metabolitu amiodaronu do T4

Hamowanie deojdazy-1 przez amiodaron

Enzym 5’-dejodaza typu 1 znajduje się w wątrobie. Jego funkcja polega na odłączaniu jodu z T4 (tyroksyny), skutkiem czego jest powstanie T3 (trijodotyroniny). Amiodaron powoduje zahamowanie dejodazy-1, skutkiem czego stężenie T4 rośnie, a T3 maleje, dodatkowo rośnie stężenie rT3. Skutkiem takiego przebiegu zmian jest podwyższone stężenie TSH, które w następstwie powoduje wzrost T3 z późniejszą normalizacją TSH, czasem doprowadzając do niskiego stężenia TSH.

Hamowanie dejodazy-2 przez amiodaron

Enzym 5′-dejodaza typu 2 znajduje się w przysadce mózgowej. Dejodaza typu 2 odpowiedzialna jest za konwersję T4 do T3. Amiodaron hamując dejodazę typu-2 – zwiększając tym samym stężenie T4 i zmniejszając T3 doprowadzając najczęściej do wzrostu stężenie TSH, choć może również występować TSH poniżej zakresu referencyjnego.

Niedoczynność tarczycy związana z jodem zawartym w amiodaronie

Nawet w samej nawie amIODaron znajduje się informacja, że zawiera on w swojej strukturze cząsteczki jodu. Jod zawarty w amiodaronie może prowadzić do Efektu Wolffa-Chaoikoffa. Wprowadzenie wraz z amiodaronem egzogennego jodu do organizmu powoduje zahamowanie syntezy hormonów tarczycy – niedoczynność tarczycy (AIH, amiodarone-induced hypothyroidism).

Nadczynność tarczycy związana z jodem zawartym w amiodaronie

Nadczynność indukowaną amiodaronem (z ang. amiodarone-induced thyrotoxicosis) dzielimy na trzy typy: typ 1, 2 oraz zmieszany.

AIT 1 – nadczynność indukowana amiodaronem typ 1 – Efekt Jod-Basedow. Jod zawarty w amiodaronie u osób z chorobą Gravesa i Basedowa, z wolami guzkowymi nadczynnymi oraz guzkami autonomicznymi może prowadzić do zwiększonego wydzielania hormonów tarczycy czyli do jej nadczynności. W mechanizmie tym dochodzi do niekontrolowanego wytwarzania hormonów tarczycy

AIT 2 – nadczynność indukowana amiodaronem typ 2 – destrukcja struktury tarczycy pod wpływem amiodaronu i wywołanego przez niego stanu zapalnego i w efekcie uwolnienie magazynowanych hormonów tarczycy

AIT 1 i 2 – nadczynność indukowana amiodaronem typ mieszany

Podobieństwo metabolitu amiodaronu do T4

Metabolit amiodaronu jest podobny strukturalnie do T4, w związku z czym konkuruje on z miejscem wiązania w receptorach hormonów tarczycy. Fakt ten wykorzystywany jest właśnie w leczeniu zaburzeń rytmu serca – jego zastosowanie prowadzi do bradykardii i działania przeciwartymicznego.

Fiszka do nauki do egzaminu specjalizacyjnego:

Fiszka. 34. Wpływ amiodaronu na hormony tarczycy

Źródła

1. Siuda, Katarzyna, Zofia Kolesińska, and Marek Niedziela. „Amiodaron a funkcja tarczycy.” Kardiologia Polska 69.5 (2011): 493-498.
2. Bednarek-Tupikowska, Grażyna, et al. „Amiodaron a tarczyca Amiodarone and thyroid.” Postepy Hig Med Dosw (Online) 58 (2004): 216-225.
3. Karpińska, Joanna, et al. „Pierwotne, wtórne i jatrogenne zaburzenia czynności tarczycy.” Choroby Serca i Naczyń 4.1 (2007): 48-53.
4. Żach, Marcin, et al. „Hyperthyroidism after iodine-containing contrast agent administration.” Polish Heart Journal (Kardiologia Polska) 71.7 (2013): 752-756.
5. Jabrocka-Hybel, Agata, et al. „Amiodarone and the thyroid.” Endokrynologia Polska 66.2 (2015): 176-196.

Poniżej znajdziesz linki do wszystkich fiszek do nauki do egzaminu specjalizacyjnego z laboratoryjnej diagnostyki medycznej, jakie udało mi się do dnia dzisiejszego opracować.

Pozostałe fiszki do nauki:

Zaplanowane fiszki znajdziesz tutaj

Fiszka 1. Podział białek ostrej fazy.

Fiszka 2. Czas okluzji PFA-100.

Fiszka 3. Test z metoklopramidem

Fiszka 4. Sferocytoza wrodzona

Fiszka 5. MGUS – stan przednowotworowy

Fiszka 6. Pseudohiperkaliemia.

Fiszka 7. Rozpoznawanie zaburzeń RKZ

Fiszka 8. Hormony podwzgórza

Fiszka 9. Zmiany laboratoryjne w ciąży

Fiszka 10. Czułość diagnostyczna testu

Fiszka 11. Swoistość diagnostyczna testu

Fiszka 12. Diagnostyka cukrzycy

Fiszka 13. Witaminy – podział i nazewnictwo

Fiszka 14. Oś podwzgórze-przysadka-nadnercza

Fiszka 15. Zespół SIADH

Fiszka 16. Odwodnienia – przyczyny i diagnostyka

Fiszka 17. Diagnostyka cukrzycy ciążowej

Fiszka 18. Kryteria rozpoznania czerwienicy prawdziwej

Fiszka 19. Kryteria rozpoznania ostrego uszkodzenia nerek

Fiszka 20. Test hamowania hormonu wzrostu GH

Fiszka 21. Białka w proteinogramie

Fiszka 22. Czynniki krzepnięcia krwi

Fiszka 23. Zespół Gilberta

Fiszka 24. Metoda homogenna i heterogenna

Fiszka 25. Metoda kompetencyjna – zasada metody i przykład.

Fiszka 26. HFR, MFR, LFR i IRF w oznaczeniu retikulocytów

Fiszka 27. Metoda bezpośrednia i pośrednia oznaczania jonów

Fiszka 28. Metoda pośrednia w oznaczaniu jonów – interferencje

Fiszka 29. Pseudohiponatremia w hiperglikemii

Fiszka 30. Izoenzymy LDH

Fiszka 31. Niedobór żelaza – diagnostyka laboratoryjna

Fiszka 32. Mocznikowy test oddechowy

Fiszka 33. Protoporfiryna cynkowa

Fiszka 34. Wpływ amiodaronu na hormony tarczycy

Fiszka 35. Przełom nadnerczowy

Fiszka 36. Przyczyny hipourykemii

Fiszka 37. Wapń zjonizowany a pH krwi

Fiszka 38. Diagnostyka boreliozy

Fiszka 39. Makroprolaktyna

Fiszka 40. Zmiany laboratoryjne w ostrym zapaleniu trzustki

Fiszka 41. Dynamika wzrostu aktywności lipazy i amylazy w ostrym zapaleniu trzustki

Fiszka 42. Skróty w morfologii i retikulocytach

Fiszka 43. Diagnostyka zakażenia HCV

---

Treści które mogą Cię zainteresować:

• Okiem Diagnosty
• Okiem Diagnosty
• Newsletter
• YouTube

Zastrzeżenie: Treści umieszczone na stronie fremitus.pl służą celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie stanowią one porady medycznej, nie zastępują indywidualnej porady medycznej udzielanej przez lekarza. Informacje zawarte na stronie nie mogą być podstawą stawiania diagnozy i leczenia pacjenta – w tym celu należy skontaktować się z lekarzem.

---

Treści które mogą Cię zainteresować:

• Okiem Diagnosty
• Okiem Diagnosty
• Newsletter
• YouTube

Zastrzeżenie: Treści umieszczone na stronie fremitus.pl służą celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie stanowią one porady medycznej, nie zastępują indywidualnej porady medycznej udzielanej przez lekarza. Informacje zawarte na stronie nie mogą być podstawą stawiania diagnozy i leczenia pacjenta – w tym celu należy skontaktować się z lekarzem.