Czas okluzji PFA-100

Czas okluzji PFA-100

Czas okluzji to badanie wykonywane z użyciem analizatora PFA-100 oraz nowszej jego wersji PFA-200. W związku z nazwą aparatu – przyjęło się nazywanie tego badania nie tyle co samym pomiarem czasu okluzji, co pomiarem czasu okluzji PFA-100.

Na czym polega badanie czasu okluzji PFA-100?

czas okluzji pfa-100 zasada badania

Czas okluzji badany dzięki aparatowi PFA-100 (lub PFA-200) to badanie, które opiera się na przepływie krwi przez kapilarę imitującą naczynie krwionośne. Badanie to zastąpiło raczej niestosowany już pomiar czasu krwawienia (BT – bleeding time). W kapilarze znajduje się szczelina z kolagenem i epinefryną lub kolagenem i adenozynodifosforanem (ADP). W momencie, gdy płytki krwi znajdujące się we krwi przepływającej przez kapilarę, zetkną się z membraną – dochodzi do ich aktywacji. Dzięki czynnikowi von Willebranda (vWF) i jego wiązaniu do kolagenu znajdującego się w membranie – następuje adhezja, aktywacja i agregacja płytek krwi. Powstaje czop płytkowy, który powoduje zamknięcie szczeliny. Czas od rozpoczęcia badania do momentu zamknięcia otworu w membranie to właśnie czas okluzji określany czasem zamknięcia (CT-closure time).

Z jakiego materiału wykonuje się badanie czasu okluzji?

Do oznaczenia czasu okluzji stosuje się krew pełną pobraną na cytrynian (próbówka z niebieskim korkiem).

Jak interpretować wyniki czasu okluzji?

Czas okluzji jest przedłużony u ok. 85-90% chorych na chorobę von Willebranda. Choroba ta nie jest jednak jedyną przyczyną wydłużenia czasu okluzji.

Interpretacja czasu okluzji w aspekcie choroby von Willebranda

  • wydłużony czas okluzji w teście z epinefryną – łagodna odmiana choroby von Willebranda
  • wydłużony czas okluzji zarówno w teście z epinefryną jak i z ADP – ciężka postać choroby von Willebranda
  • typ 2N choroby von Willebranda – czas okluzji w zakresie wartości referencyjnych
  • prawidłowy czas okluzji z epinefryną stanowi podstawę do wykluczenia ciężkiej choroby von Willebranda, ciężkiej małopłytkowości oraz ciężkich dysfunkcji płytek

Wydłużenie czasu okluzji jest proporcjonalne do upośledzenia reakcji płytek krwi z czynnikiem von Willebranda.

czas okluzji

Inne przyczyny wydłużonego czasu okluzji:

  • schorzenia związane z upośledzoną agregacją płytek krwi np. trombastenia Glanzmanna
  • przyjmowanie niektórych leków (wymienione w dalszej części posta)
  • małopłytkowość
  • obecność przeciwciał anty-vWF
  • trombocytopatie

Skrócony czas okluzji – możliwe przyczyny:

  • wysokie poziomy czynnika von Willebranda

Wpływ czynników innych niż chorobowe i leki na czas okluzji

Zgodnie z przeprowadzonymi badaniami naukowymi na czas okluzji mogą mieć wpływ poniższe zmienne:

  • płeć żeńska – wydłużenie czasu,
  • palenie papierosów – wydłużenie czasu,
  • noworodki – skrócenie czasu (producenci często zalecają stosowanie testu u niemowląt > 1 roku życia),
  • ciąża – skrócenie czasu,
  • przy interpretacji czasu okluzji należy mieć na uwadze parametry morfologii krwi – obniżenie poziomu hematokrytu, leukocytów oraz płytek krwi może wpływać na wyniki oznaczenia czasu okluzji,
  • zmienność dobowa związana z faktem, że poziom czynnika von Willebranda jest największy w południe, wówczas czas okluzji może ulec skróceniu w stosunku do pomiarów porannych,
  • niektóre lipidy oraz kwasy tłuszczowe mogą powodować wydłużenie czasu (nie dot. cholesterolu),

Leki wpływające na wydłużenie czasu okluzji

PFA-100 CZAS OKLUZJI LEKI

Zażywając leki wymienione poniżej trzeba mieć na uwadze, że mogą mieć one wpływ na wyniki uzyskane podczas oznaczania czasu okluzji.

  • środki znieczulające np. chlorowodorek ropiwakainy, propofol
  • środki hemostatyczne np. desmopresyna
  • środki przeciwbólowe np. ketorolac, indometacyna, diclofenac, meloksykam, nabumeton, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy
  • ekspandery osocza np. skrobia etanolowa
  • środki przewciwpłytkowe np. abciksimab, eptyfibatyd, tirofiban, cilostazol
  • leki rozszerzające naczynia np. prostacyklina, iloprost
  • środki trombolityczne np. streptokinaza
do nauki

Fiszka 2 do nauki do egzaminu specjalizacyjnego: czas okluzji PFA-100.

Źródła:

  1. Diagnostyka laboratoryjna choroby von Willebranda, Edyta Odnoczko, Journal of Transfusion Medicine
    2012, tom 5, nr 3, 103–107
  2. Clinical Utility of the PFA-100, Emmanuel J. Favaloro, Semin Thromb Hemost 2008; 34(8): 709-733
  3. Dade® PFA Collagen/EPI Test Cartridge, Siemens, 2012-10
  4. Klasyfikacja i diagnostyka choroby von Willebranda, Ksenia Bykowska, Hematologia a2013, tom 4, nr 1, 24–34
Wspieraj autora na Patronite

Treści które mogą Cię zainteresować:

Zastrzeżenie: Treści umieszczone na stronie fremitus.pl służą celom informacyjnym i edukacyjnym. Nie stanowią one porady medycznej, nie zastępują indywidualnej porady medycznej udzielanej przez lekarza. Informacje zawarte na stronie nie mogą być podstawą stawiania diagnozy i leczenia pacjenta – w tym celu należy skontaktować się z lekarzem.

Strona główna » Koagulologia » Czas okluzji PFA-100

One thought on “Czas okluzji PFA-100

  1. Czy istnieje możliwość interferencji np jakiejś grupy leków powodując wydłużenie czasu z ADP przy prawidłowym czasie z Epi ?? Bądź inny czynnik mogący powodować takie wyniki ??

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.